Wednesday, February 26, 2014

ඈස් දෙක ඉස්සරහ ඔයාව පෙනි පෙනි නොදෑක්කා වගේ යන්න වෙයි කියලා හිතුවෙ නෑ මම.ඒත් ඔයා ඉස්සරහා මන් ගොඩක් අසරණ වෙලා අයියේ.ඔයා ඔහොම කතා නොකර ඉන්නකොට මන් බයයි.ඔයාගෙ ඔය හිනාවත් මට නෑති වෙයි කියලා.අක්කා කවදම හරි ආවම ඔය දෙන්නට සුබ පතලා ඈත් වෙන්න බලන් හිටපු මාව මේ විදිහට එක පාරටම ඈත් කරාම ඩුකයි අයියේ මට.ඔයා දන්නේ නෑ මන් විදවනවා.මෙච්චර ඉක්මනට මේ කතාවට අවසානයක් දෙන්න වෙයි කියලා මන් හිතුවේ නෑ අයියේ.ඔයා මෙහෙම කලා කියල මට බෑ අයියේ ඔයාට දෑන් ආදරේ නොකර ඉන්න.ඔව් මන් ආදරෙයි වෙනදටත් වඩා ඔයාට.ඔයාගේ මේ වෙනස මට පෙන්නුවා මන් ඔයාට කොච්චරක් ආදරේ කරනවද කියලා.ඔයා මෙහෙම ඉන්න එකෙන් උන එකම හොද දේ තමයි ඒක.අහන්න මන් ආදරේ කරන්න පටන් අරන් ඔයාටයි ඔයාගේ මේ නිහඩ බවටයි.ඉතින් අයියේ මේ දේවල් වලින් ඔයාට බෑ මන් ඔයාට ආදරේ කරන එක නවත්තන්න.පුලුවන් තරම් කාලයක් මන් තනිවෙනවා මේ ආදරෙත් එක්කම.

No comments:

Post a Comment